Begraven verleden ~ Erik H.P. Cordfunke

Grondbezit was de economische basis voor het bestaan van de vroegmiddeleeuwse bevolking. De landbouwgronden werden in het door de Franken geïntroduceerde hofverband geëxploiteerd. Een hof bestond uit een aantal boerderijen waar onvrije boeren de grond bewerkten en van de opbrengst een gedeelte aan de hofheer moesten afdragen. Deze of zijn vervanger (de meier) woonden op de centrale hoeve. De veranderingen die in de loop der eeuwen optraden vormen het centrale thema van Begraven verleden. Onze kennis van de hoven in het kustgebied is nog heel beperkt omdat schriftelijke gegevens grotendeels ontbreken. Bovendien is veel van ons verleden is in de loop der eeuwen begraven, bedekt door meters hoge duinen of door ophogingen in de stadskernen. Over dit begraven verleden, over de locatie en de omvang van de hoven zijn we dan ook voornamelijk aangewezen op archeologisch onderzoek. Het hofstelsel raakte in de loop van de 12e eeuw in verval. De opbrengsten van de grond liepen terug en de sociale verhoudingen hadden zich gewijzigd waarbij geleidelijk de horigen op de hof door schenking of koop hun vrijheid kregen. Omstreeks 1250 waren de meeste hoven ontbonden. In de plaats daarvoor kwamen de buurgemeenten (dorpen) waar vrije huislieden het recht op een eigen bestuur en rechtspraak kregen. Voor Kennemerland werd dit in 1272 door graaf Floris V vastgelegd in het Kennemer Landrecht. Hardcover boek, alleen in de kast gestaan